Sol Pugnator

Του Χρήστου Γραμπόβα Η δημιουργία ενός ανεξάρτητου κράτους εξαρτάται κυρίως από δύο παράγοντες: την ιστορική συγκυρία και την ύπαρξη ενός ισχυρού κινήματος από τον λαό. Εξάλλου, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, οι λαοί έχουν το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση κι αυτό διεκδικούν οι Καταλανοί. Στην Καταλωνία υπάρχει ένας λαός (διακριτός από τους Ισπανούς) με δική του γλώσσα, πολιτισμό και Ιστορία. Αυτό το γνωρίζουμε και στην Ελλάδα, καθώς οι Καταλανοί για σχεδόν έναν αιώνα (14ος) είχαν δημιουργήσει κρατίδιο με πρωτεύουσα την Αθήνα και επίσημη γλώσσα τα καταλανικά [Δουκάτο Αθήνας και Νεοπατρών (σημερινή Υπάτη)]. Μακρά η ιστορία, λοιπόν, της διεκδίκησης ανεξαρτησίας από την Ισπανία. Κάποιες φορές οι Καταλανοί συμβιβάζονταν με ορισμένη αυτονομία, κάποιες άλλες τα ισπανικά στρατεύματα συνέτριβαν τα κινήματα. Μία φορά φάνηκε πως θα μπορούσε να γίνει κάτι πιο μεγάλο στην Ιβηρική χερσόνησο έτσι ώστε οι λαοί της να συνυπάρξουν και να αυτοδιοικηθούν σε ταξική βάση. Τότε «πέρασε από πάνω τους» ο Φράνκο...

Του Χρήστου Γραμπόβα Το αποτέλεσμα του πρώτου γύρου των γαλλικών εκλογών και η ιδιομορφία του συστήματος της προεδρικής δημοκρατίας έχουν φέρει τον γαλλικό λαό σε ένα δίλημμα που αντικατοπτρίζεται στο παλιό ρητό περί άβολων επιλογών: «φίδι να σε τσιμπήσει ή γάιδαρος να σε κλωτσήσει;». Προφανώς, το να σε τσιμπήσει φίδι -ειδικά αν φέρει το δηλητήριο του φασισμού- είναι χειρότερο. Ωστόσο, και η κλωτσιά του γάιδαρου μπορεί να σου δημιουργήσει ιδιαίτερα προβλήματα, ορισμένες μάλιστα φορές, μπορεί να είναι και μοιραία. Σε αυτό το πλαίσιο, σε Γαλλία και Ελλάδα, ασκούνται αφόρητες πιέσεις προς την Αριστερά ώστε να πάρει θέση υπέρ του νεοφιλελεύθερου υποψηφίου ως αντίβαρο στη φασιστική απειλή. Βέβαια, οι περισσότεροι υποστηρικτές του Μακρόν δεν θα έκαναν αντιφασιστικές δηλώσεις και, τελικά, δεν θα ψήφιζαν τον Μελανσόν, αν είχε περάσει αυτός στον δεύτερο γύρο με τη Λεπέν (σενάριο - εφιάλτης για τον Economist, 11/4). Άλλωστε τις τελευταίες εβδομάδες συστημικά ΜΜΕ και πολιτικοί, μας ενημέρωσαν...

Του Χρήστου Γραμπόβα Πριν από μερικές ημέρες πέθανε ο διαβόητος χουντικός Θεοφιλογιαννάκος, διοικητής του ΕΑΤ/ΕΣΑ και υπεύθυνος άγριων βασανιστηρίων σε εκατοντάδες ανθρώπους. Οι πράξεις και οι συμπεριφορές των στελεχών της φασιστικής δικτατορίας συνιστούν όνειδος όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά για τον ανθρώπινο πολιτισμό συνολικά. Εντούτοις, ονόματα (όπως Θεοφιλογιαννάκος) και λέξεις (όπως βασανιστήρια) της ιστορίας έχουν νόημα μόνο όταν διατηρείται η συλλογική μνήμη και μεταδίδεται από γενιά σε γενιά. Η ανθεκτικότητα των ποσοστών της Χρυσής Αυγής στις πρόσφατες εκλογές, παρά την αποκάλυψη των εγκλημάτων της και την παραδοχή της φασιστικής της ιδεολογίας (Μιχαλολιάκος: «είμαστε η σπορά των ηττημένων του 1945»), απορρίπτει τη θεωρία των «παραπλανημένων ψηφοφόρων» και αναδεικνύει την ύπαρξη αδύναμης συλλογικής μνήμης, κυρίως στις νέες γενιές, στο θέμα του φασισμού και των επιπτώσεών του. Το γεγονός αυτό είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό, καθώς ο φασισμός δεν έκανε απλώς ένα σύντομο πέρασμα...

Του Χρήστου Γραμπόβα Την Κυριακή 24 Μαΐου έλαβαν χώρα δημοτικές και μέρος των περιφερειακών εκλογών στην Ισπανία, με τα αποτελέσματα να δείχνουν μεγάλη πτώση του δικομματισμού και στροφή των ψηφοφόρων προς αριστερούς σχηματισμούς. Η στροφή αυτή, αν και για την ώρα μερική, δεν είναι ενταγμένη στην κίνηση κανονικότητας του ισπανικού μεταπολιτευτικού πολιτικού εκκρεμούς, αλλά έρχεται να αλλάξει την τροχιά του. Ως εκ τούτου, η Κυριακή δεν ήταν μία ημέρα χαμηλής πολιτικής σημασίας, αλλά ενδέχεται να είναι σημείο καμπής για τις πολιτικές εξελίξεις, καθώς φαίνεται πως για πρώτη φορά στη δυτική Ευρώπη θα εκλεγούν αριστεροί δήμαρχοι στις 4 από τις 5 μεγαλύτερες πόλεις μιας χώρας (Μαδρίτη, Βαρκελώνη και Σαραγόσα με Podemos και Βαλένθια με τον αριστερό συνασπισμό Compromís). Αδιαμφισβήτητα, η εξέλιξη αυτή αποτελεί ιστορικό γεγονός, εντούτοις η περαιτέρω αυξημένη σημασία του γεγονότος έγκειται στην εμπέδωση της Αριστεράς (ιδίως του Podemos) στη σκέψη των ψηφοφόρων ως δυνητικού νικητή εκλογών κα...

Του Χρήστου Γραμπόβα Με τη συμφωνία στο Eurogroup ξεκίνησε ανεπίσημα η διαπραγμάτευση ανάμεσα στην Ελλάδα και στους εταίρους με σκοπό την τελική διευθέτηση του ελληνικού δημόσιου χρέους. Η έναρξη της διαπραγμάτευσης αποτελεί, από μόνη της, επιτυχία για τη νέα ελληνική κυβέρνηση, καθώς (κυρίως) η Γερμανία απέκλειε κάθε τέτοιο ενδεχόμενο, ενώ οι προηγούμενες κυβερνήσεις δεν έθεταν καν το θέμα προς συζήτηση, υποστηρίζοντας μέχρι τέλους πως το χρέος είναι βιώσιμο. Ήδη στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης προτείνεται νέο πρόγραμμα με δάνειο 30-50 δισ. ευρώ (π.χ. από τον ΥΠΟΙΚ της Ισπανίας ντε Γκίντος, 2/3). Η πρόωρη εμφάνιση αυτής της πρότασης προσπαθεί να προκαταλάβει τη διαπραγμάτευση και εμφανίζεται ως αντίβαρο στη θέση της Αθήνας για διαγραφή/απομείωση του χρέους. Συγκεκριμένα, στο Βερολίνο και στις Βρυξέλλες αντιλαμβάνονται την ορθότητα του ελληνικού επιχειρήματος περί αδυναμίας αποπληρωμής τοκοχρεολυσίων (τουλάχιστον για το 2015-2016) και προτείνουν την κάλυψη αυτών των υποχρεώσεων μέσω...

ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΓΡΑΜΠΟΒΑ Το αποκρουστικό πρόσωπο του θρησκευτικού φανατισμού έκανε την εμφάνισή του στη δολοφονική επίθεση στο ‘Charlie Hebdo’. Ο θρησκευτικός φανατισμός έχει στο επίκεντρο τη μισαλλοδοξία και, πάντα, στο στόχαστρο την ελευθερία της έκφρασης. Έτσι και στο Παρίσι. Για κάποιον που έχει μεγαλώσει στη Φλώρινα τις όχι και τόσο μακρινές δεκαετίες του ’80 και του ’90, ο θρησκευτικός φανατισμός δεν είναι κάτι ξένο ή απόμακρο. Άλλωστε, είναι δύσκολο να ξεχάσεις τις εικόνες από έναν εξαγριωμένο - θρησκευτικά φανατισμένο - όχλο να επιχειρεί να λυντσάρει μερικές οικογένειες Μαρτύρων του Ιεχωβά. Είναι δύσκολο να ξεχάσεις το τρομαγμένο βλέμμα στα μάτια των παιδιών που οι γονείς τους προσπαθούν να φυγαδεύσουν. Και αυτή, φυσικά, δεν ήταν η μόνη φορά που ο θρησκευτικός φανατισμός επιτέθηκε στην ελευθερία της έκφρασης (και όχι μόνο σε αυτήν) στη Φλώρινα. Στις αρχές της δεκαετίας του ’90, εκατοντάδες φανατισμένοι οπαδοί του (τότε) Μητροπολίτη Αυγουστίνου Καντιώτη έκαναν το παν για να σταμα...

ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΓΡΑΜΠΟΒΑ Σήμερα, έχει ξημερώσει μία ακόμα όμορφη μέρα. Ο Α. ξυπνάει και ετοιμάζεται να πάει στο σχολείο. Ντρέπεται λίγο στην τάξη, επειδή ο μπαμπάς του είναι ο δάσκαλος, αλλά αυτό που του αρέσει στο σχολείο είναι πως βρίσκεται με τους φίλους του και στα διαλείμματα παίζουν μπάλα. Η Κ. ετοιμάζει πρωινό για τα δύο παιδιά της. Πόσα νέα συναισθήματα ένιωσε με τη γέννησή τους και πόσο όμορφα άλλαξε η ζωή της! Η Μ. έχει μόλις ξυπνήσει. Άργησε πάλι και πρέπει να τρέξει. Το πανεπιστήμιο είναι μακριά και η Μ. δεν θέλει να χάσει ένα μάθημα που τόσο της αρέσει. Ο Ρ. είναι ήδη στο χωράφι και δουλεύει. Σήμερα έχει και τον μεγάλο του γιο μαζί, που μόλις έκλεισε τα 12. Η δουλειά στον αγρό είναι δύσκολη και χρειάζονται χέρια. Μπαίνουν στο χωριό και σπάνε κάθε πόρτα. Βρίσκουν τον δάσκαλο, τον σκοτώνουν και περιφέρουν το σώμα του στους δρόμους. Μαθαίνει πράγματα του Σατανά στον κόσμο, λένε. Τα νέα αγόρια δεν χρειάζονται βιβλία, λένε, ένα όπλο χρειάζονται στα χέρια, να μαρτυρήσουν για την ...

ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΓΡΑΜΠΟΒΑ Μέρες Μουντιάλ ποδοσφαίρου και συνήθως, σε αυτό το πλαίσιο ανταγωνισμού εθνικών ομάδων, ένα από τα φαινόμενα που βρίσκει πρόσφορο έδαφος προς ανάπτυξη είναι αυτό του εθνικισμού. Έτσι, για παράδειγμα, σε απάντηση του πανό για την ‘αργεντινότητα’ των Μαλβίνων νήσων (Φόκλαντ) που ανήρτησαν οι παίχτες της εθνικής Αργεντινής σε αγώνα προετοιμασίας, οι Άγγλοι οπαδοί ανέμιζαν (βρετανικές) σημαίες των νησιών Φόκλαντ στο παιχνίδι της εθνικής τους με την Ιταλία (!). Μάλιστα, για το ίδιο θέμα, η βρετανική ταμπλόιντ Daily Star (22/6) προέβλεπε «αιματοκύλισμα» για την ημέρα του αγώνα Αγγλία-Κόστα Ρίκα ανάμεσα σε «Αργεντινούς εισβολείς στην πόλη» και το «στρατό των οπαδών των Τριών Λιονταριών». Φυσικά, η χρήση των όρων «εισβολείς», «στρατός» και «Τρία Λιοντάρια» δεν είναι καθόλου τυχαία, με τα Τρία Λιοντάρια να προέρχονται από το μοναρχικό θυρεό που καθιερώθηκε από το Ριχάρδο το Λεοντόκαρδο. Γενικά, ο εθνικισμός κάνει έντονη την εμφάνισή του, καθώς, σύμφωνα με τον Benedic...

ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΓΡΑΜΠΟΒΑ Το 1850 το οθωμανικό κράτος είχε βρεθεί στα πρόθυρα της διάλυσης, αφού τις εθνικές επαναστάσεις και τους πολέμους με τις Μεγάλες Δυνάμεις είχε συνοδεύσει η οικονομική καθίζηση. Το φεουδαρχικό οικονομικό σύστημα που επικρατούσε επί αιώνες στην Οθωμανική Αυτοκρατορία έπνεε τα λοίσθια, ενώ ο καπιταλισμός δεν είχε κάνει παρά μόνο κάποια δειλά βήματα με μια αστική τάξη που τότε μόλις άρχιζε να αναπτύσσεται. Ταυτόχρονα, η Βιομηχανική Επανάσταση που λάμβανε χώρα κυρίως σε Ευρώπη και Βόρεια Αμερική και η συνεπακόλουθη έκρηξη του διεθνούς εμπορίου επέτειναν την ανάγκη για μεγάλες αλλαγές. Οι οθωμανικές αρχές προσπάθησαν να επιβάλουν τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις (γνωστές ως Τανζιμάτ, από το 1839 έως το 1876), με σκοπό τον εκμοντερνισμό της χώρας και τον εκσυγχρονισμό της οικονομίας σε καπιταλιστική βάση.[1] Εντούτοις, το οθωμανικό κράτος, προκειμένου να περάσει στις μεταρρυθμίσεις έπρεπε να λύσει άμεσα μια σειρά σημαντικών προβλημάτων, με πιο καίριο αυτό της χρηματοδότη...

ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΓΡΑΜΠΟΒΑ Το 1989 η δημιουργία ενός νέου δημόσιου τηλεοπτικού σταθμού στη Βαλένθια ήρθε να ταράξει τα νερά της Αυτόνομης Περιφέρειας. Για πρώτη φορά στην ιστορία ένα τηλεοπτικό δίκτυο μετέδιδε στα βαλενθιανά. Από μόνο του αυτό αποτέλεσε μια σημαντική κατάκτηση σε μια χώρα σαν την Ισπανία που πέρασε 36 χρόνια χούντας, η οποία προσπάθησε με βάναυσο τρόπο να εξαφανίσει κάθε άλλη (μητρική) γλώσσα πλην της ισπανικής. Μέσα σε ένα περιβάλλον συγκίνησης αλλά και προσδοκίας, πολλοί αγκάλιασαν το νέο σταθμό με αποτέλεσμα να φτάσει σε ποσοστά τηλεθέασης κοντά στο 20%. Η ελπίδα ήταν πως το Κανάλ Νόου (Canal 9) θα αποτελέσει ένα φάρο ανάδειξης του τοπικού πολιτισμού, ενώ θα προβάλει αντικειμενικότερη ενημέρωση σε σύγκριση με τα ιδιωτικά κανάλια που έκαναν την εμφάνισή τους την ίδια περίοδο. Κάπου εκεί, όμως, ο μήνας του μέλιτος τελείωσε. Πολλοί ταυτίζουν το τέλος με την άνοδο, το 1995, του δεξιού Λαϊκού Κόμματος (Λ.Κ.) στην εξουσία της Αυτόνομης Περιφέρειας (σε ένα ιδιότυπο, “σχεδόν”...

Του Χρήστου Γραμπόβα* Το επόμενο διάστημα συμπληρώνουμε ένα χρόνο από τότε που ο Γ. Παπανδρέου ανακοίνωσε από το Καστελόριζο την προσφυγή στον μηχανισμό στήριξης. Μέσα σε αυτόν τον χρόνο η κυβέρνηση πήρε πολύ σκληρά μέτρα εις βάρος των ασθενέστερων κοινωνικών ομάδων. Όπως παραδέχθηκε ο πρωθυπουργός, στην επίσκεψή του στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης τον περασμένο Σεπτέμβριο, αυτά τα μέτρα θα ήταν πολύ δύσκολο να παρθούν χωρίς την απειλή της οικονομικής καταστροφής της χώρας. Το καταστροφολογικό αυτό πλαίσιο με σκοπό τη δημιουργία φόβου έχτισαν κυβέρνηση και ΜΜΕ από πολύ νωρίς, ώστε να προκαταλάβουν τις αντιδράσεις, σε μια κίνηση που μπορεί να χαρακτηριστεί ως η πρώτη φάση στην προσπάθεια ισοπέδωσης των κοινωνικών αντιδράσεων. Παρά το σχετικό αρχικό «μούδιασμα» η κοινωνία άρχισε να κατεβαίνει μαζικά στους δρόμους και έτσι να δείχνει πως απορρίπτει την κυβερνητική πολιτική. Οι δολοφονίες στη Marfin πάγωσαν για λίγο τις αντιδράσεις, ωστόσο, με την πάροδο του καλοκαιριού, φάνηκε πως θα επ...

Του Χρήστου Γραμπόβα* Η Αγγλική κοινωνία έχει, εδώ και πολλά χρόνια, υποστεί τις νεοφιλελεύθερες αλλαγές που επιβάλλονται από την κυβέρνηση τους τελευταίους μήνες στην Ελληνική κοινωνία. Από τη δεκαετία του ’80 η Μάργκαρετ Θάτσερ εφάρμοσε μεγάλες αλλαγές ισοπεδώνοντας εργασιακά δικαιώματα, ‘εξυγιαίνοντας’ (δηλαδή ξεπουλώντας) τις ΔΕΚΟ, και “απελευθερώνοντας” όλα τα “κλειστά” επαγγέλματα. Εικοσιπέντε χρόνια μετά και με την εκβάθυνση του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού από την κεντροαριστερά του Τόνι Μπλερ, ένα μεγάλο μέρος του εργατικού δυναμικού δουλεύει part-time με τετράωρα, Σαββατόβραδα, Κυριακές και αργίες, ενώ οι αμοιβές για το μεγαλύτερο μέρος των εργαζόμενων είναι πολύ χαμηλές. Οι “απελευθερωμένες” αλλά και οι ιδιωτικοποιημένες αγορές κυριαρχούνται από ολιγοπώλια (και μονοπώλια) Βρετανικών και ξένων συμφερόντων και οι μικρές επιχειρήσεις έχουν ουσιαστικά εξαφανιστεί. Χαρακτηριστικό είναι το αποτέλεσμα του ‘ανοίγματος’ του επαγγέλματος των φαρμακοποιών. Αυτή τη στιγμή υπάρχει ουσι...

Του Χρήστου Γραμπόβα* Τις τελευταίες ημέρες, και ειδικά μετά τη διακαναλική συνέντευξη του Γ. Παπανδρέου, έχει προκύψει η συζήτηση για την «επιμήκυνση» του χρόνου αποπληρωμής του χρέους δανεισμού από τη συμφωνία για το Μνημόνιο. Ουσιαστικά, μιλάμε για ενός είδους αναδιάρθρωση του χρέους, η οποία, βέβαια, εκτός από την επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής συμπεριλαμβάνει συνήθως και τη μείωση του χρέους, το λεγόμενο «κούρεμα». Από ό,τι φαίνεται, το ΔΝΤ, για την ώρα, μιλάει μόνο για τη λεγόμενη επιμήκυνση. Γιατί, όμως, υπάρχει αυτή η πρόταση τώρα; Από ό,τι φαίνεται, η πρόταση αυτή δεν έχει σχέση με κάποιες ιδιαίτερες αρνητικές εξελίξεις. Εκ των προτέρων ήταν σαφές ότι, ακόμα κι απόλυτα αν εφαρμοζόταν το Μνημόνιο, το ελληνικό κράτος θα ήταν αναγκασμένο να αναδιαρθρώσει το χρέος του. Κι αυτό γιατί με τις «αισιόδοξες» προβλέψεις του Μνημονίου η χώρα θα έφτανε στο τέλος του 2012 με το δημόσιο χρέος στο 149% του ΑΕΠ. Αυτό το δημόσιο χρέος είναι αδύνατον να καλυφθεί χωρίς πολύ υψηλά ποσοστά ανάπτ...

Του Χρήστου Γραμπόβα* Η γαλλική πολιτική σκηνή έχει πάρει φωτιά την τελευταία περίοδο. Αφορμή η δημόσια διαβούλευση (sic) που έχει ξεκινήσει ο Πρόεδρος Σαρκοζί σχετικά με την εθνική ταυτότητα και το τι αυτή σημαίνει στις μέρες μας και πήρε πρόσφατα φωτιά με την υπερψήφιση πρότασης κοινοβουλευτικής επιτροπής για απαγόρευση της μπούργκας από τις δημόσιες υπηρεσίες και συγκοινωνίες. Πολλοί σημειώνουν πως οι λόγοι που έκαναν τον Σαρκοζί να ανοίξει τη συζήτηση για την εθνική ταυτότητα είναι καθαρά ψηφοθηρικοί καθώς σύντομα έρχονται οι τοπικές και περιφερειακές εκλογές, στις οποίες το κόμμα του Προέδρου θα έχει ένα αξιοπρεπές αποτέλεσμα μόνο αν κατορθώσει να πάρει με το μέρος του τις ψήφους της ακροδεξιάς. Ανεξάρτητα από τους λόγους για τους οποίους άρχισε, η συζήτηση έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον σε μια χώρα που το Σύνταγμά της βασίζεται σε αρχές (Ελευθερία, Ισότητα και Αδερφοσύνη) και όχι στην αιματολογική συνέχεια του έθνους. Επίσης, μια τέτοια συζήτηση έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον τη στιγμή...

Του Χρήστου Γραμπόβα Πολλές σταγόνες μελάνι έχουν χυθεί εδώ και εβδομάδες για τις εξελίξεις στην ανανεωτική και ριζοσπαστική αριστερά. Πολλά κείμενα δημοσιεύονται στις εφημερίδες της αριστεράς με στόχο να γίνουν προτάσεις για το μέλλον του ενωτικού εγχειρήματος του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και για να εξηγήσουν το άσχημο αποτέλεσμα των Ευρωεκλογών. Οι εξελίξεις όμως τρέχουν, η κοινωνία δεν περιμένει και ούτε καν διαβάζει τα βαθυστόχαστα κείμενά μας. Βέβαια, η παραγωγή πολιτικής σκέψης είναι κάτι πολύ καλό και όμορφο, ωστόσο, η απουσία οργανωτικών μηχανισμών που θα φέρουν τις παραγόμενες ιδέες στο επίκεντρο της πολιτικής γραμμής υποβαθμίζει, δυστυχώς, την πολιτική αυτή σκέψη, πρακτικά, στο επίπεδο της ανάπτυξης γενικών ιδεών. Η δημιουργία τέτοιων οργανωτικών μηχανισμών στο ΣΥΡΙΖΑ, καλώς ή κακώς, μπορεί να επέλθει μόνο με μια συμφωνία των συνιστωσών σε κεντρικό επίπεδο και όχι μέσω συνεχών πανελλαδικών συνδιασκέψεων. Είναι κάτι που πρέπει να γίνει το συντομότερο δυνατό, ώστε την εσωστρεφή αυτή περίοδο...

Μια νέα επανάσταση συγκλονίζει την Κίνα, αλλά αυτήν τη φορά δεν είναι σοσιαλιστική. Η χώρα ζει τη δική της βιομηχανική επανάσταση, ειδικά στο ανατολικό της μέρος. Έτσι, παρά τα πρόσκαιρα προβλήματα λόγω του καταστροφικού σεισμού στην επαρχία Σιτσουάν, η δυτικού-τύπου ανάπτυξη αναμένεται να συνεχιστεί με γοργούς ρυθμούς. Η διεθνής οικονομική κρίση φαίνεται πως θα έχει κάποιο βραχυπρόθεσμο αντίκτυπο, ωστόσο, δεν θα ανακόψει τη ραγδαία εκβιομηχάνιση και τη μεγάλη άνοδο στο διεθνές εμπόριο της χώρας. Βέβαια, η βιομηχανική επανάσταση, καθώς πραγματώνεται με καπιταλιστικούς όρους, φέρνει μαζί της και όλες τις επιπτώσεις που η Ευρώπη έζησε το 19ο αιώνα. Τεράστια συσσώρευση κεφαλαίων, συνθήκες εργασίας σκληρής καταπίεσης με ανύπαρκτα εργασιακά δικαιώματα και μεγάλη αστυφιλία είναι κάποιες από αυτές τις επιπτώσεις που ζει η σημερινή Κίνα. Ταυτόχρονα, παρόμοια με την Ευρώπη του 19ου αιώνα, εμφανίζεται (και προμοτάρεται κρατικά) ένας έντονος εθνικισμός ως δομικό μέρος του σχετικά νέου συστήματος,...

Όλα τα λιμάνια στη Μεγάλη Βρετανία ήταν ιδιωτικά μέχρι το 1970 όταν σώθηκαν από ολική οικονομική κατάρευση και πτώχευση με την απόφαση της τότε κυβέρνησης για την κρατικοποίησή τους. Το 1989, όμως, η κυβέρνηση της Θάτσερ, αφού χάρισε χρέη 112 εκατομμυρίων λιρών, τα ιδιωτικοποίησε. Ταυτόχρονα απέλυσε όλους τους εργαζόμενους (δίνοντας κάποιες αποζημιώσεις και ‘εθελούσιες εξόδους’) έχοντας ως στόχους την καταστροφή των συνδικάτων, τη μείωση του προσωπικού και την άμεση αλλαγή των σχέσεων εργασίας προς όφελος των νέων ιδιοκτητών. Σχεδόν σε όλα τα λιμάνια της χώρας τα συνδικάτα έπαψαν να αναγνωρίζονται ως νόμιμοι εκπρόσωποι των λιμενεργατών με μία από τις ελάχιστες εξαιρέσεις να είναι το Λίβερπουλ, όπου το τοπικό συνδικάτο ήταν από τα πιο ισχυρά για δεκαετίες. Παρά τη διατήρηση του συνδικάτου τους οι λιμενεργάτες του Λίβερπουλ που επαναπροσλήφθηκαν (ένα μέρος δηλαδή του προ-ιδιωτικοποίησης συνόλου) αναγκάστηκαν να κάνουν πολλές παραχωρήσεις τα αμέσως επόμενα χρόνια, με την επισημοποίηση σπα...

Ο Σοσιαλιστής Χοσέ Λουίς Ροντρίγκεθ Θαπατέρο είναι ο μεγάλος νικητής τον εκλογών της Κυριακής στην Ισπανία. Με ποσοστό 43,64% και 169 έδρες στο κοινοβούλιο, θα συνεχίσει να κυβερνάει για τα επόμενα τέσσερα χρόνια παρότι δεν συγκεντρώνει την απόλυτη πλειοψηφία (176 έδρες). Ωστόσο, και την προηγούμενη τετραετία το Σοσιαλιστό Κόμμα (ΣΚ) ήταν στην εξουσία με κυβέρνηση μειοψηφίας πραγματοποιώντας συμφωνίες ανά θέμα με μικρότερα κόμματα. Η υψηλή συμμετοχή στην εκλογική διαδικασία, η μεγάλη πόλωση στα πλαίσια του δικομματισμού και ο αυτοπροσδιορισμός του Λαϊκού Κόμματος (ΛΚ) στα δεξιά και σίγουρα πολύ μακριά από το κέντρο, έδωσαν ώθηση στο ΣΚ, που με μια προσεκτική εκλογική καμπάνια κατάφερε να εξασφαλίσει τη στήριξη των μετριοπαθών ψηφοφόρων του πολιτικού κέντρου και την ίδια στιγμή να μην χάσει ψήφους προς τα αριστερά. Η μεγάλη συμμετοχή του εκλογικού σώματος ήταν το ζητούμενο για το Θαπατέρο σε όλη τη διάρκεια της δεκαπενθήμερης προεκλογικής περιόδου, καθώς οι δεξιοί ψηφοφόροι θεωρούνται π...

Πώς φτάσαμε ως εδώ; Κάποτε οι μαινάδες ενώνονταν με τη φύση στις βουνοκορφές και στα ποτάμια, ενώ ο Διόνυσος κατανικούσε τον Πενθέα για να ξαναφέρει τον άνθρωπο κοντά στη φύση. Κι όχι μόνο στη φύση της Άρτεμης, στο θαυμασμό δηλαδή της ομορφιάς της, αλλά στην αέναη ροή της φύσης μέσα από το αίμα, το σπέρμα, τους χυμούς των φύλλων και των κορμών των δένδρων, το κρασί, το γάλα... Πότε τη χάσαμε αυτήν τη σχέση με τη φύση; Τώρα πια βλέπουμε τη φύση σαν έναν ωραίο πίνακα ζωγραφικής και η λύπη μας για τις τραγικές πυρκαγιές μοιάζει με τη στεναχώρια από την καταστροφή ενός μουσείου. Δε νοιώθουμε, όμως, τη συνεχή κίνηση της φύσης, δε νοιώθουμε το νεύρο της... Δεν είμαστε πλέον μέρος της... Κι έτσι το είδος μας οδεύει προς την αυτοκτονία, προς την αυτοπυρπόληση. Υπερεκτιμήσαμε τον εαυτό μας κι όπως ο Ίκαρος, τραβάμε για τον ήλιο. Και δυστυχώς, τον Δαίδαλο τον έχουμε από καιρό πια περιθωριοποιήσει. Χρήστος Γραμπόβας Βουνοκορφή ‘Οχυρό’, Φλώρινα 26 Αυγούστου 2007 Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Αυγή»

Η Οαχάκα είναι μια όμορφη Μεξικάνικη πόλη με το ιστορικό της κέντρο χτισμένο σε αποικιακό ρυθμό. Τα τελευταία χρόνια πολλοί τουρίστες την επισκέπτονταν για να περάσουν τις διακοπές τους σε ένα περιβάλλον με έντονη επίδραση από τις διαφορετικές ιθαγενικές κουλτούρες, τα αρχαία μνημεία και την αποικιακή παράδοση. Παρά όμως την τουριστική ανάπτυξη, η πολιτεία της Οαχάκα παραμένει η δεύτερη πιο φτωχή πολιτεία στο Μεξικό, [1] σε μια χώρα με τεράστιες περιφερειακές ανισότητες. Το μεγαλύτερο μέρος του αγροτικού πληθυσμού δεν έχει πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες, όπως σε ύδρευση, αποχεύτεση και ηλεκτρισμό και τα προβλήματα διαιωνίζονται με την πολύ άσχημη κατάσταση του εκπαιδευτικού συστήματος που δε δημιουργεί διεξόδους ελπίδας στούς νέους. Δεν είναι τυχαίο ότι τα ποσοστά του τοπικού πληθυσμού που γνωρίζουν γραφή και ανάγνωση είναι πολύ χαμηλότερα από αυτά της πιο φτωχής χώρας της Νότιας Αμερικής, Βολιβίας, και παρόμοια με τα ποσοστά της Ζουαζιλάνδης. [2] Τα γεγονότα του 2006 είναι λίγο πολύ γ...