Sol Pugnator

Του Χρήστου Γραμπόβα* Τους τελευταίους μήνες έχει ανοίξει μια μεγάλη συζήτηση για τα λεγόμενα golden boys και τα πολύ υψηλά μπόνους που κατάφερναν να εξασφαλίζουν. Το φαινόμενο αυτό είναι φυσικά πραγματικό και έχει απτά αποτελέσματα, καθώς το ποσοστό των αποδοχών (εν είδει μισθών και μπόνους) του πιο ακριβοπληρωμένου 1% ανέβηκε από το 6,4% του συνόλου των αποδοχών το 1980, στο 11,6% στα μέσα της δεκαετίας που διανύουμε. [1] Πρέπει, πάντως, να σημειωθεί πως η αύξηση της διαφοράς στα εισοδήματα μεταξύ των οικονομικά εύρωστων και των φτωχότερων στρωμάτων είναι πολύ μεγαλύτερη και σίγουρα γι’ αυτό δεν ευθύνονται τα μπόνους των λεγόμενων golden boys. Συγκεκριμένα, παίρνοντας το παράδειγμα της Μεγάλης Βρετανίας που είναι ενδεικτικό, μόλις σε δεκαπέντε χρόνια, από τις αρχές της δεκαετίας του ’90 έως τις μέρες μας, το πιο πλούσιο 10% του πληθυσμού ανέβασε το ποσοστό του συνολικού εθνικού πλούτου που κατέχει από το 47% στο 54%. [2] Οι αριθμοί αυτοί μας δείχνουν ότι το θέμα που προκύπτει με αφ...

Μια νέα επανάσταση συγκλονίζει την Κίνα, αλλά αυτήν τη φορά δεν είναι σοσιαλιστική. Η χώρα ζει τη δική της βιομηχανική επανάσταση, ειδικά στο ανατολικό της μέρος. Έτσι, παρά τα πρόσκαιρα προβλήματα λόγω του καταστροφικού σεισμού στην επαρχία Σιτσουάν, η δυτικού-τύπου ανάπτυξη αναμένεται να συνεχιστεί με γοργούς ρυθμούς. Η διεθνής οικονομική κρίση φαίνεται πως θα έχει κάποιο βραχυπρόθεσμο αντίκτυπο, ωστόσο, δεν θα ανακόψει τη ραγδαία εκβιομηχάνιση και τη μεγάλη άνοδο στο διεθνές εμπόριο της χώρας. Βέβαια, η βιομηχανική επανάσταση, καθώς πραγματώνεται με καπιταλιστικούς όρους, φέρνει μαζί της και όλες τις επιπτώσεις που η Ευρώπη έζησε το 19ο αιώνα. Τεράστια συσσώρευση κεφαλαίων, συνθήκες εργασίας σκληρής καταπίεσης με ανύπαρκτα εργασιακά δικαιώματα και μεγάλη αστυφιλία είναι κάποιες από αυτές τις επιπτώσεις που ζει η σημερινή Κίνα. Ταυτόχρονα, παρόμοια με την Ευρώπη του 19ου αιώνα, εμφανίζεται (και προμοτάρεται κρατικά) ένας έντονος εθνικισμός ως δομικό μέρος του σχετικά νέου συστήματος,...

Όλα τα λιμάνια στη Μεγάλη Βρετανία ήταν ιδιωτικά μέχρι το 1970 όταν σώθηκαν από ολική οικονομική κατάρευση και πτώχευση με την απόφαση της τότε κυβέρνησης για την κρατικοποίησή τους. Το 1989, όμως, η κυβέρνηση της Θάτσερ, αφού χάρισε χρέη 112 εκατομμυρίων λιρών, τα ιδιωτικοποίησε. Ταυτόχρονα απέλυσε όλους τους εργαζόμενους (δίνοντας κάποιες αποζημιώσεις και ‘εθελούσιες εξόδους’) έχοντας ως στόχους την καταστροφή των συνδικάτων, τη μείωση του προσωπικού και την άμεση αλλαγή των σχέσεων εργασίας προς όφελος των νέων ιδιοκτητών. Σχεδόν σε όλα τα λιμάνια της χώρας τα συνδικάτα έπαψαν να αναγνωρίζονται ως νόμιμοι εκπρόσωποι των λιμενεργατών με μία από τις ελάχιστες εξαιρέσεις να είναι το Λίβερπουλ, όπου το τοπικό συνδικάτο ήταν από τα πιο ισχυρά για δεκαετίες. Παρά τη διατήρηση του συνδικάτου τους οι λιμενεργάτες του Λίβερπουλ που επαναπροσλήφθηκαν (ένα μέρος δηλαδή του προ-ιδιωτικοποίησης συνόλου) αναγκάστηκαν να κάνουν πολλές παραχωρήσεις τα αμέσως επόμενα χρόνια, με την επισημοποίηση σπα...

Ο Σοσιαλιστής Χοσέ Λουίς Ροντρίγκεθ Θαπατέρο είναι ο μεγάλος νικητής τον εκλογών της Κυριακής στην Ισπανία. Με ποσοστό 43,64% και 169 έδρες στο κοινοβούλιο, θα συνεχίσει να κυβερνάει για τα επόμενα τέσσερα χρόνια παρότι δεν συγκεντρώνει την απόλυτη πλειοψηφία (176 έδρες). Ωστόσο, και την προηγούμενη τετραετία το Σοσιαλιστό Κόμμα (ΣΚ) ήταν στην εξουσία με κυβέρνηση μειοψηφίας πραγματοποιώντας συμφωνίες ανά θέμα με μικρότερα κόμματα. Η υψηλή συμμετοχή στην εκλογική διαδικασία, η μεγάλη πόλωση στα πλαίσια του δικομματισμού και ο αυτοπροσδιορισμός του Λαϊκού Κόμματος (ΛΚ) στα δεξιά και σίγουρα πολύ μακριά από το κέντρο, έδωσαν ώθηση στο ΣΚ, που με μια προσεκτική εκλογική καμπάνια κατάφερε να εξασφαλίσει τη στήριξη των μετριοπαθών ψηφοφόρων του πολιτικού κέντρου και την ίδια στιγμή να μην χάσει ψήφους προς τα αριστερά. Η μεγάλη συμμετοχή του εκλογικού σώματος ήταν το ζητούμενο για το Θαπατέρο σε όλη τη διάρκεια της δεκαπενθήμερης προεκλογικής περιόδου, καθώς οι δεξιοί ψηφοφόροι θεωρούνται π...

Η Αριστερά στο Λαβύρινθο Με χαμηλές προσδοκίες πάει η Ισπανική αριστερά στις εκλογές της Κυριακής. Η Ενωμένη Αριστερά παλεύει να κρατήσει τα ποσοστά του 2004 (4,96%) και τους 5 βουλευτές της. Οι δημοσκοπήσεις της δίνουν 4% με 5% και την απώλεια μιας τουλάχιστον έδρας και αν επιβεβαιωθούν θα είναι το χειρότερο αποτέλεσμα στην ιστορία της. Το ουσιαστικό διακύβευμα βρίσκεται στο ότι πρέπει να εκλέξει 5 βουλευτές ώστε να σχηματίσει τη δική της κοινοβουλευτική ομάδα και έτσι να συμμετέχει ως κόμμα στο Κοινοβούλιο και να λαμβάνει την ανάλογη κρατική επιχορήγηση. Στη δύσκολη για την αριστερά Ισπανική πολιτική σκηνή που βρίσκεται ακόμα σε φάση μεταπολίτευσης, ήρθαν να προστεθούν τα εσωτερικά προβλήματα της ΕΑ τους τελευταίους μήνες. Τα μέλη του κόμματος-συνασπισμού παρατήρησαν τη μετωπική σύγκρουση της ομοσπονδιακής ηγεσίας της ΕΑ με την ηγεσία του ΚΚ Ισπανίας (που αποτελεί το μεγαλύτερο κόμμα του συνασπισμού). Νικητής βγήκε, εν μέρει, ο Γιαμαθάρες καθώς το Νοέμβριο υπερψηφίστηκε με ποσοστό 62...