Sol Pugnator

Του Χρήστου Γραμπόβα Στις 22 Φεβρουαρίου η Κοζάνη υποδέχτηκε τους πρώτους της πρόσφυγες. Αν και δεν υπήρξε πρότερη ενημέρωση, η ενεργοποίηση του Δήμου Κοζάνης και των φορέων της πόλης ήταν άμεση. Οι πρόσφυγες και οι μετανάστες φιλοξενήθηκαν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, σε τέτοιο βαθμό που οι Κοζανίτες έγιναν παράδειγμα προς μίμηση ανά την Ελλάδα. Δε θα μπορούσε να είναι αλλιώς άλλωστε, καθώς οι γείτονές μας ξέρουν από προσφυγιά και μετανάστευση. Βέβαια, από προσφυγιά και μετανάστευση γνωρίζουμε και οι Φλωρινιώτες. Δεν υπάρχει σήμερα οικογένεια στη Φλώρινα που να μην έχει κάποια σχέση με τον ξεριζωμό από τις προγονικές εστίες, είτε λόγω άγριων πολεμικών συγκρούσεων ή λόγω άθλιων οικονομικών συνθηκών (ή και των δύο). Δεν χρειάζεται να ανατρέξει κανείς σε πολύ προηγούμενους αιώνες, παρά μόνο σε γεγονότα που έχουν βιώσει Φλωρινιώτες που βρίσκονται εν ζωή (ή που βρίσκονταν μέχρι πρόσφατα). Από τις αρχές του 20ου αιώνα, η όξυνση της φτώχειας στην περιοχή και οι κίνδυνοι από τις συγκρούσ...

Τις τελευταίες ημέρες παρακολουθούμε τον καταιγισμό των εξελίξεων σε σχέση με το θέμα της Χρυσής Αυγής. Η κυβέρνηση φαίνεται να παρεμβαίνει στο εσωτερικό τόσο της Αστυνομίας όσο και των Ενόπλων Δυνάμεων ελέγχοντας τις σχέσεις τους με τους νεοναζί, ενώ επιστρατεύει ακόμα και το ΣΔΟΕ για να ελέγξει τα οικονομικά της οργάνωσης (αυτό, βέβαια, από μόνο του προκαλεί μια θυμηδία καθώς προέρχεται από κυβέρνηση των κομμάτων του Βαρθολομαίου και του Τσουκάτου – μεταξύ άλλων). Από την άλλη, φαίνεται, πως και η Δικαιοσύνη άρχισε να δραστηριοποιείται και να βλέπει κάπως πιο σοβαρά τις εγκληματικές ενέργειες των στελεχών της Χρυσής Αυγής, αφού – όντας ανεξάρτητη – πήρε τις ανάλογες οδηγίες από τα Υπουργεία Δικαιοσύνης και Προστασίας του Πολίτη. Παρότι το ερώτημα «γιατί τόσο καιρό πολλοί δημόσιοι λειτουργοί όλων των παραπάνω φορέων έκαναν τα ‘στραβά (ή τα ωραία) μάτια’ στη δολοφονική δράση των νεοναζί;» παραμένει, για πρώτη φορά, φαίνεται να υπάρχει κάποια πολιτική βούληση να καταπολεμηθεί αυτό το ...

Του Χρήστου Γραμπόβα* Τις προάλλες παρακολούθησα τον Π. Κουκουλόπουλο σε κάποια τηλεοπτική δημόσια συζήτηση και ένοιωσα μια μεγάλη λύπη. Ο κ. Κουκουλόπουλος περιέγραφε τα πεπραγμένα του ως Δήμαρχος Κοζάνης και το πώς αυτόν τον τόσο κρύο χειμώνα οι δημότες Κοζάνης δεν ένοιωσαν το κρύο, αλλά ούτε την εξαφάνιση των εισοδημάτων τους, λόγο της τηλεθέρμανσης. Ένοιωσα λύπη γιατί τόσα χρόνια στη Φλώρινα δεν έχουμε καταφέρει να εκλέξουμε τοπικούς άρχοντες που να αφήσουν πίσω τους κάτι ιδιαίτερα σημαντικό. Και μέρες –εκλογικές– που είναι, η μεγάλη λύπη μετατράπηκε σε μεγάλο φόβο. Φόβο για το μήπως στη Φλώρινα ξαναεμπιστευτούμε αυτά τα κόμματα που οδήγησαν την περιοχή σε αυτόν το βούρκο. Μήπως ψηφίσουμε πάλι τα δύο κόμματα που εξαφανίζουν από την περιοχή μας το Πανεπιστήμιο, το ΤΕΙ, το Τρένο, το Νοσοκομείο και πολλά άλλα. Όμως, μέρες –άνοιξης– που είναι, ο μεγάλος μου φόβος μεταμορφώθηκε σε μεγάλη ελπίδα. Ελπίδα στο αύριο το οποίο το ορίζουν οι νέοι της Φλώρινας. Ελπίδα πως τα πράγματα, ήρθε π...