Sol Pugnator

Του Χρήστου Γραμπόβα* Η Αγγλική κοινωνία έχει, εδώ και πολλά χρόνια, υποστεί τις νεοφιλελεύθερες αλλαγές που επιβάλλονται από την κυβέρνηση τους τελευταίους μήνες στην Ελληνική κοινωνία. Από τη δεκαετία του ’80 η Μάργκαρετ Θάτσερ εφάρμοσε μεγάλες αλλαγές ισοπεδώνοντας εργασιακά δικαιώματα, ‘εξυγιαίνοντας’ (δηλαδή ξεπουλώντας) τις ΔΕΚΟ, και “απελευθερώνοντας” όλα τα “κλειστά” επαγγέλματα. Εικοσιπέντε χρόνια μετά και με την εκβάθυνση του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού από την κεντροαριστερά του Τόνι Μπλερ, ένα μεγάλο μέρος του εργατικού δυναμικού δουλεύει part-time με τετράωρα, Σαββατόβραδα, Κυριακές και αργίες, ενώ οι αμοιβές για το μεγαλύτερο μέρος των εργαζόμενων είναι πολύ χαμηλές. Οι “απελευθερωμένες” αλλά και οι ιδιωτικοποιημένες αγορές κυριαρχούνται από ολιγοπώλια (και μονοπώλια) Βρετανικών και ξένων συμφερόντων και οι μικρές επιχειρήσεις έχουν ουσιαστικά εξαφανιστεί. Χαρακτηριστικό είναι το αποτέλεσμα του ‘ανοίγματος’ του επαγγέλματος των φαρμακοποιών. Αυτή τη στιγμή υπάρχει ουσι...

Του Χρήστου Γραμπόβα* Τις τελευταίες ημέρες, και ειδικά μετά τη διακαναλική συνέντευξη του Γ. Παπανδρέου, έχει προκύψει η συζήτηση για την «επιμήκυνση» του χρόνου αποπληρωμής του χρέους δανεισμού από τη συμφωνία για το Μνημόνιο. Ουσιαστικά, μιλάμε για ενός είδους αναδιάρθρωση του χρέους, η οποία, βέβαια, εκτός από την επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής συμπεριλαμβάνει συνήθως και τη μείωση του χρέους, το λεγόμενο «κούρεμα». Από ό,τι φαίνεται, το ΔΝΤ, για την ώρα, μιλάει μόνο για τη λεγόμενη επιμήκυνση. Γιατί, όμως, υπάρχει αυτή η πρόταση τώρα; Από ό,τι φαίνεται, η πρόταση αυτή δεν έχει σχέση με κάποιες ιδιαίτερες αρνητικές εξελίξεις. Εκ των προτέρων ήταν σαφές ότι, ακόμα κι απόλυτα αν εφαρμοζόταν το Μνημόνιο, το ελληνικό κράτος θα ήταν αναγκασμένο να αναδιαρθρώσει το χρέος του. Κι αυτό γιατί με τις «αισιόδοξες» προβλέψεις του Μνημονίου η χώρα θα έφτανε στο τέλος του 2012 με το δημόσιο χρέος στο 149% του ΑΕΠ. Αυτό το δημόσιο χρέος είναι αδύνατον να καλυφθεί χωρίς πολύ υψηλά ποσοστά ανάπτ...

Του Χρήστου Γραμπόβα Και να που μετά από μεγάλη αναμονή, πολλά επεισόδια, και πολλές φήμες δημοσιευμένες στα ΜΜΕ, ένα μέρος της Ανανεωτικής Πτέρυγας (ΑΠ) του Συνασπισμού αποχώρησε από το Συνέδριο και μάλλον και από το κόμμα. Ο λόγος που δημοσίως ανέπτυξαν οι αποχωρόντες σε πολλές εκπομπές και δελτία ειδήσεων (όπου μάλλον συμπτωματικά βρήκαν πολύ φιλόξενο βήμα), τέθηκε ως εκβιαστικό δίλημμα την Παρασκευή (4/6) το πρωί στο 6ο Συνέδριο του ΣΥΝ: «Ή θα διασπαστεί ο ΣΥΡΙΖΑ ή θα διασπάσουμε το ΣΥΝ». Αυτή, λοιπόν, την κρίσιμη στιγμή, εν μέσω της τεράστιας οικονομικής και κοινωνικής κρίσης κι ενώ ο λαός ενώνεται για να αντιδράσει στα μέτρα της Κυβέρνησης (με τη στήριξη ΔΝΤ και Ε.Ε.) που του καταστρέφουν τη ζωή, κάποιοι επιλέγουν να βάλουν ως μείζον θέμα τη διάσπαση της Αριστεράς. Κι όχι μόνο τη βάζουν ως θέμα, αλλά με τον εκβιασμό αυτό, την επιλέγουν ξεκάθαρα. Όποια από τις δύο διασπάσεις να λάμβανε χώρα, όλοι θα μιλούσαν την επομένη για διάσπαση της Αριστεράς. Είναι, άραγε, αυτό που «καίει» σ...

Του Χρήστου Γραμπόβα* Η γαλλική πολιτική σκηνή έχει πάρει φωτιά την τελευταία περίοδο. Αφορμή η δημόσια διαβούλευση (sic) που έχει ξεκινήσει ο Πρόεδρος Σαρκοζί σχετικά με την εθνική ταυτότητα και το τι αυτή σημαίνει στις μέρες μας και πήρε πρόσφατα φωτιά με την υπερψήφιση πρότασης κοινοβουλευτικής επιτροπής για απαγόρευση της μπούργκας από τις δημόσιες υπηρεσίες και συγκοινωνίες. Πολλοί σημειώνουν πως οι λόγοι που έκαναν τον Σαρκοζί να ανοίξει τη συζήτηση για την εθνική ταυτότητα είναι καθαρά ψηφοθηρικοί καθώς σύντομα έρχονται οι τοπικές και περιφερειακές εκλογές, στις οποίες το κόμμα του Προέδρου θα έχει ένα αξιοπρεπές αποτέλεσμα μόνο αν κατορθώσει να πάρει με το μέρος του τις ψήφους της ακροδεξιάς. Ανεξάρτητα από τους λόγους για τους οποίους άρχισε, η συζήτηση έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον σε μια χώρα που το Σύνταγμά της βασίζεται σε αρχές (Ελευθερία, Ισότητα και Αδερφοσύνη) και όχι στην αιματολογική συνέχεια του έθνους. Επίσης, μια τέτοια συζήτηση έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον τη στιγμή...

Του Χρήστου Γραμπόβα* Την περίοδο αυτήν η ελληνική οικονομία βρίσκεται στη δίνη κερδοσκοπικών επιθέσεων. Αφορμή των επιθέσεων αυτών είναι η κακή κατάσταση της Ελληνικής οικονομίας και η αναξιοπιστία των στοιχείων της, ωστόσο, ο στόχος των επιθέσεων είναι το ευρώ, καθώς είναι γενικά αποδεκτό πως αν η χώρα μας δεν ανήκε στην Ευρω-ζώνη δε θα δεχόταν τόσο ισχυρές πιέσεις. Το ερώτημα είναι αν μέσα στο αρνητικό κλίμα οι συγκεκριμένες εξελίξεις μπορούν να έχουν κάποιο θετικό αντίκτυπο στην ελληνική οικονομία. Βραχυπρόθεσμα το αποτέλεσμα είναι ιδιαίτερα αρνητικό καθώς το ελληνικό Δημόσιο αναγκάζεται να δανειστεί με υψηλά επιτόκια για να καλύψει τις ανάγκες του. Το αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας δεν είναι μόνο βραχυπρόθεσμο, καθώς η αποπληρωμή του δανεισμού θα γίνει τα επόμενα χρόνια με τα συγκεκριμένα αυξημένα επιτόκια. Απώλειες για το ευρώ Ωστόσο, ένα ακόμα αποτέλεσμα των κερδοσκοπικών επιθέσεων είναι η πτώση της συναλλαγματικής ισοτιμίας του ευρώ σε σχέση με τα άλλα ισχυρά νομίσματα. Από ...

Του Χρήστου Γραμπόβα Πολλές σταγόνες μελάνι έχουν χυθεί εδώ και εβδομάδες για τις εξελίξεις στην ανανεωτική και ριζοσπαστική αριστερά. Πολλά κείμενα δημοσιεύονται στις εφημερίδες της αριστεράς με στόχο να γίνουν προτάσεις για το μέλλον του ενωτικού εγχειρήματος του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και για να εξηγήσουν το άσχημο αποτέλεσμα των Ευρωεκλογών. Οι εξελίξεις όμως τρέχουν, η κοινωνία δεν περιμένει και ούτε καν διαβάζει τα βαθυστόχαστα κείμενά μας. Βέβαια, η παραγωγή πολιτικής σκέψης είναι κάτι πολύ καλό και όμορφο, ωστόσο, η απουσία οργανωτικών μηχανισμών που θα φέρουν τις παραγόμενες ιδέες στο επίκεντρο της πολιτικής γραμμής υποβαθμίζει, δυστυχώς, την πολιτική αυτή σκέψη, πρακτικά, στο επίπεδο της ανάπτυξης γενικών ιδεών. Η δημιουργία τέτοιων οργανωτικών μηχανισμών στο ΣΥΡΙΖΑ, καλώς ή κακώς, μπορεί να επέλθει μόνο με μια συμφωνία των συνιστωσών σε κεντρικό επίπεδο και όχι μέσω συνεχών πανελλαδικών συνδιασκέψεων. Είναι κάτι που πρέπει να γίνει το συντομότερο δυνατό, ώστε την εσωστρεφή αυτή περίοδο...

Του Χρήστου Γραμπόβα* Κάποιοι, εκ των υστέρων, παραπονιόντουσαν για την αδράνεια των Φλωρινιωτών σε σχέση με την έδρα του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας. Κανείς, ωστόσο, σήμερα δεν αρθρογραφεί, δε διαμαρτύρεται, δε φωνάζει για την συνειδητή προσπάθεια εξαφάνισης των σπουδαστών και των φοιτητών από την πόλη μας. Για κάποιους στις κομματικές πυραμίδες και τα αυτοδιοικητικά πόστα ίσως αυτό να λέγεται κομματική πειθαρχία. Για κάποιους άλλους, στην αντίπερα όχθη, ίσως να μη θεωρείται πεδίο μικροπολιτικού κέρδους, αφού και οι δικοί τους κομματικοί μέντορες φαίνεται να συμφωνούν με τις πράξεις της κυβέρνησης. Για μερικούς από εμάς αυτά όλα αποτελούν το σημαντικότερο πρόβλημα της περιοχής μας. Η κυβέρνηση, λοιπόν, αποφάσισε μέσα στο κατακαλόκαιρο (ως συνήθως όταν πρόκειται για νομοσχέδια-ντροπή) να δημιουργήσει, προφανώς ενάντια στο Σύνταγμα , ιδιωτικά πανεπιστήμια στην Ελλάδα. Έτσι, όποιος ιδιώτης θέλει από Σεπτέμβριο θα μπορεί να ιδρύσει μια Παιδαγωγική Σχολή (που έχει και πολύ μεγάλη ζήτη...