Sol Pugnator

Του Χρήστου Γραμπόβα* Τις προάλλες παρακολούθησα τον Π. Κουκουλόπουλο σε κάποια τηλεοπτική δημόσια συζήτηση και ένοιωσα μια μεγάλη λύπη. Ο κ. Κουκουλόπουλος περιέγραφε τα πεπραγμένα του ως Δήμαρχος Κοζάνης και το πώς αυτόν τον τόσο κρύο χειμώνα οι δημότες Κοζάνης δεν ένοιωσαν το κρύο, αλλά ούτε την εξαφάνιση των εισοδημάτων τους, λόγο της τηλεθέρμανσης. Ένοιωσα λύπη γιατί τόσα χρόνια στη Φλώρινα δεν έχουμε καταφέρει να εκλέξουμε τοπικούς άρχοντες που να αφήσουν πίσω τους κάτι ιδιαίτερα σημαντικό. Και μέρες –εκλογικές– που είναι, η μεγάλη λύπη μετατράπηκε σε μεγάλο φόβο. Φόβο για το μήπως στη Φλώρινα ξαναεμπιστευτούμε αυτά τα κόμματα που οδήγησαν την περιοχή σε αυτόν το βούρκο. Μήπως ψηφίσουμε πάλι τα δύο κόμματα που εξαφανίζουν από την περιοχή μας το Πανεπιστήμιο, το ΤΕΙ, το Τρένο, το Νοσοκομείο και πολλά άλλα. Όμως, μέρες –άνοιξης– που είναι, ο μεγάλος μου φόβος μεταμορφώθηκε σε μεγάλη ελπίδα. Ελπίδα στο αύριο το οποίο το ορίζουν οι νέοι της Φλώρινας. Ελπίδα πως τα πράγματα, ήρθε π...

Του Χρήστου Γραμπόβα* Μετά την παρουσίαση από τον Πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας του οικονομικού του προγράμματος έχει ανοίξει η συζήτηση σχετικά με την πρόταση για μεγάλη μείωση της φορολογίας των εταιρικών κερδών. Η κυβέρνηση είναι σύμφωνη με τη συγκεκριμένη πολιτική καθώς τα τελευταία δύο χρόνια την έχει εφαρμόσει, ακολουθώντας τις επιλογές τις προηγούμενης κυβέρνησης, μειώνοντας τους σχετικούς συντελεστές από το 25% το 2009 στο 20% το 2011, παρά το δραματικό δημοσιονομικό πρόβλημα. Ωστόσο, φαίνεται να διαφωνεί στην περαιτέρω μείωση σήμερα, καθώς προσπαθεί να αυξήσει τα υπό κατάρρευση φορολογικά έσοδα. Η γενική ιδέα πίσω από αυτήν την πρόταση είναι ότι με τους χαμηλούς φορολογικούς συντελεστές θα γίνουν επενδύσεις στη χώρα (κυρίως από το εξωτερικό) καθώς το περιθώριο κέρδους θα είναι πιο υψηλό. Το μοντέλο αυτό εφαρμόστηκε στην Ιρλανδία πριν τη κρίση και φαίνεται να απέδωσε για κάποιο διάστημα υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης. Οι εταιρικοί φορολογικοί συντελεστές κατέβηκαν στο 10% και έγιναν ...

Του Χρήστου Γραμπόβα* Το επόμενο διάστημα συμπληρώνουμε ένα χρόνο από τότε που ο Γ. Παπανδρέου ανακοίνωσε από το Καστελόριζο την προσφυγή στον μηχανισμό στήριξης. Μέσα σε αυτόν τον χρόνο η κυβέρνηση πήρε πολύ σκληρά μέτρα εις βάρος των ασθενέστερων κοινωνικών ομάδων. Όπως παραδέχθηκε ο πρωθυπουργός, στην επίσκεψή του στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης τον περασμένο Σεπτέμβριο, αυτά τα μέτρα θα ήταν πολύ δύσκολο να παρθούν χωρίς την απειλή της οικονομικής καταστροφής της χώρας. Το καταστροφολογικό αυτό πλαίσιο με σκοπό τη δημιουργία φόβου έχτισαν κυβέρνηση και ΜΜΕ από πολύ νωρίς, ώστε να προκαταλάβουν τις αντιδράσεις, σε μια κίνηση που μπορεί να χαρακτηριστεί ως η πρώτη φάση στην προσπάθεια ισοπέδωσης των κοινωνικών αντιδράσεων. Παρά το σχετικό αρχικό «μούδιασμα» η κοινωνία άρχισε να κατεβαίνει μαζικά στους δρόμους και έτσι να δείχνει πως απορρίπτει την κυβερνητική πολιτική. Οι δολοφονίες στη Marfin πάγωσαν για λίγο τις αντιδράσεις, ωστόσο, με την πάροδο του καλοκαιριού, φάνηκε πως θα επ...

Του Χρήστου Γραμπόβα* Η Αγγλική κοινωνία έχει, εδώ και πολλά χρόνια, υποστεί τις νεοφιλελεύθερες αλλαγές που επιβάλλονται από την κυβέρνηση τους τελευταίους μήνες στην Ελληνική κοινωνία. Από τη δεκαετία του ’80 η Μάργκαρετ Θάτσερ εφάρμοσε μεγάλες αλλαγές ισοπεδώνοντας εργασιακά δικαιώματα, ‘εξυγιαίνοντας’ (δηλαδή ξεπουλώντας) τις ΔΕΚΟ, και “απελευθερώνοντας” όλα τα “κλειστά” επαγγέλματα. Εικοσιπέντε χρόνια μετά και με την εκβάθυνση του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού από την κεντροαριστερά του Τόνι Μπλερ, ένα μεγάλο μέρος του εργατικού δυναμικού δουλεύει part-time με τετράωρα, Σαββατόβραδα, Κυριακές και αργίες, ενώ οι αμοιβές για το μεγαλύτερο μέρος των εργαζόμενων είναι πολύ χαμηλές. Οι “απελευθερωμένες” αλλά και οι ιδιωτικοποιημένες αγορές κυριαρχούνται από ολιγοπώλια (και μονοπώλια) Βρετανικών και ξένων συμφερόντων και οι μικρές επιχειρήσεις έχουν ουσιαστικά εξαφανιστεί. Χαρακτηριστικό είναι το αποτέλεσμα του ‘ανοίγματος’ του επαγγέλματος των φαρμακοποιών. Αυτή τη στιγμή υπάρχει ουσι...

Του Χρήστου Γραμπόβα* Τις τελευταίες ημέρες, και ειδικά μετά τη διακαναλική συνέντευξη του Γ. Παπανδρέου, έχει προκύψει η συζήτηση για την «επιμήκυνση» του χρόνου αποπληρωμής του χρέους δανεισμού από τη συμφωνία για το Μνημόνιο. Ουσιαστικά, μιλάμε για ενός είδους αναδιάρθρωση του χρέους, η οποία, βέβαια, εκτός από την επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής συμπεριλαμβάνει συνήθως και τη μείωση του χρέους, το λεγόμενο «κούρεμα». Από ό,τι φαίνεται, το ΔΝΤ, για την ώρα, μιλάει μόνο για τη λεγόμενη επιμήκυνση. Γιατί, όμως, υπάρχει αυτή η πρόταση τώρα; Από ό,τι φαίνεται, η πρόταση αυτή δεν έχει σχέση με κάποιες ιδιαίτερες αρνητικές εξελίξεις. Εκ των προτέρων ήταν σαφές ότι, ακόμα κι απόλυτα αν εφαρμοζόταν το Μνημόνιο, το ελληνικό κράτος θα ήταν αναγκασμένο να αναδιαρθρώσει το χρέος του. Κι αυτό γιατί με τις «αισιόδοξες» προβλέψεις του Μνημονίου η χώρα θα έφτανε στο τέλος του 2012 με το δημόσιο χρέος στο 149% του ΑΕΠ. Αυτό το δημόσιο χρέος είναι αδύνατον να καλυφθεί χωρίς πολύ υψηλά ποσοστά ανάπτ...

Του Χρήστου Γραμπόβα Και να που μετά από μεγάλη αναμονή, πολλά επεισόδια, και πολλές φήμες δημοσιευμένες στα ΜΜΕ, ένα μέρος της Ανανεωτικής Πτέρυγας (ΑΠ) του Συνασπισμού αποχώρησε από το Συνέδριο και μάλλον και από το κόμμα. Ο λόγος που δημοσίως ανέπτυξαν οι αποχωρόντες σε πολλές εκπομπές και δελτία ειδήσεων (όπου μάλλον συμπτωματικά βρήκαν πολύ φιλόξενο βήμα), τέθηκε ως εκβιαστικό δίλημμα την Παρασκευή (4/6) το πρωί στο 6ο Συνέδριο του ΣΥΝ: «Ή θα διασπαστεί ο ΣΥΡΙΖΑ ή θα διασπάσουμε το ΣΥΝ». Αυτή, λοιπόν, την κρίσιμη στιγμή, εν μέσω της τεράστιας οικονομικής και κοινωνικής κρίσης κι ενώ ο λαός ενώνεται για να αντιδράσει στα μέτρα της Κυβέρνησης (με τη στήριξη ΔΝΤ και Ε.Ε.) που του καταστρέφουν τη ζωή, κάποιοι επιλέγουν να βάλουν ως μείζον θέμα τη διάσπαση της Αριστεράς. Κι όχι μόνο τη βάζουν ως θέμα, αλλά με τον εκβιασμό αυτό, την επιλέγουν ξεκάθαρα. Όποια από τις δύο διασπάσεις να λάμβανε χώρα, όλοι θα μιλούσαν την επομένη για διάσπαση της Αριστεράς. Είναι, άραγε, αυτό που «καίει» σ...

Του Χρήστου Γραμπόβα* Η γαλλική πολιτική σκηνή έχει πάρει φωτιά την τελευταία περίοδο. Αφορμή η δημόσια διαβούλευση (sic) που έχει ξεκινήσει ο Πρόεδρος Σαρκοζί σχετικά με την εθνική ταυτότητα και το τι αυτή σημαίνει στις μέρες μας και πήρε πρόσφατα φωτιά με την υπερψήφιση πρότασης κοινοβουλευτικής επιτροπής για απαγόρευση της μπούργκας από τις δημόσιες υπηρεσίες και συγκοινωνίες. Πολλοί σημειώνουν πως οι λόγοι που έκαναν τον Σαρκοζί να ανοίξει τη συζήτηση για την εθνική ταυτότητα είναι καθαρά ψηφοθηρικοί καθώς σύντομα έρχονται οι τοπικές και περιφερειακές εκλογές, στις οποίες το κόμμα του Προέδρου θα έχει ένα αξιοπρεπές αποτέλεσμα μόνο αν κατορθώσει να πάρει με το μέρος του τις ψήφους της ακροδεξιάς. Ανεξάρτητα από τους λόγους για τους οποίους άρχισε, η συζήτηση έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον σε μια χώρα που το Σύνταγμά της βασίζεται σε αρχές (Ελευθερία, Ισότητα και Αδερφοσύνη) και όχι στην αιματολογική συνέχεια του έθνους. Επίσης, μια τέτοια συζήτηση έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον τη στιγμή...